Tρία τετράγωνα
Γνωρίστηκαν τυχαία. Όπως δηλαδή γνωρίζονται όλοι οι άνθρωποι πάνω- κάτω. Στο περίπτερο. Αυτός είχε πάει για τσιγάρα. Κι’ αυτή για τσιγάρα. Το μόνο πράγμα που εκείνη την ώρα βρήκε να της πει ήταν «καπνίζουμε την ίδια μάρκα».
«Δεν τα αγοράζω για μένα», απάντησε εκείνη και εκείνου του φάνηκε σαν να του χαμογέλασε. Εκείνης της φάνηκε κάπως αστείος- είχε διακρίνει και τη νευρικότητά του.
«Α, είναι για τον γκόμενό σου, ε;», δεύτερη φονική ατάκα εκείνος.
«Πέθανε πριν δυο μήνες», εκείνη.
Κόκαλο αυτός. «Πάει, τη γάμησα τη φάση», σκέφτηκε. Έσκασε ένα αμήχανο χαμόγελο, ψέλλισε ένα «συγγνώμη, δεν» και έκανε να φύγει.
«Πλάκα κάνω», τον πρόλαβε εκείνη και γέλασε.
Γέλασε κι’ αυτός.
«Μένεις εδώ κοντά;», τον ρώτησε.
«Ναι, τρία τετράγωνα πιο κάτω»
«Πάμε», του είπε.
«Πού;», ρώτησε αυτός.
«Σπίτι σου. Δεν θες;»
«Πάμε», είπε εκείνος. «Προς τα δω είναι, έλα»
Του έπιασε το χέρι. «Ωραία. Όσο περπατάμε θέλω να μου πεις τα πάντα», είπε εκείνη.
«Ποια πάντα;»
«Όλα. Έχεις όλο το χρόνο μέχρι να φτάσουμε σπίτι σου. Θέλω να μου πεις τα πάντα. Αλλιώς δεν έρχομαι», του είπε.
Εκείνος, δεν είπε τίποτα. Και μετά δεν είπε τίποτα. Δεν ήξερε από που ν’ αρχίσει. Και ήθελε και πρώτα να σκεφτεί τι να πει και πώς να το πει. Να μην φανεί και… Να ξεκινούσε από όταν ήταν μικρός; Μπα. Να της έλεγε για τις σπουδές του; Τη δουλειά του; Την πρώην του; Μπα… Σκεφτόταν, και την κοίταζε. Αυτή περπατούσε και του ‘πιανε το χέρι. Δεν τον κοίταζε. Ήξερε όμως ότι περίμενε να ακούσει. Ν’ ακούσει τα πάντα, σε τρία τετράγωνα. Πως να…
Δέκα μέτρα πριν την πόρτα της πολυκατοικίας του. Δεν είχε βρει ακόμα κάτι να πει. Έπρεπε να πει μια λέξη. Τουλάχιστον μια λέξη. Μια λέξη για τα πάντα, να την ακούσει εκείνη και να έρθει σπίτι μαζί του.
«Σουπερκαλιφρατζιλίστικεξπιάλιντόσιους», είπε και στάθηκε έξω από την πολυκατοικία. Την κοίταζε και περίμενε.
«Η αγαπημένη μου ταινία», του είπε και του τράβηξε το χέρι προς την είσοδο.
Την επόμενη το πρωί εκείνος έμαθε ότι τα τσιγάρα τα είχε όντως αγοράσει για τον γκόμενό της, που είχε πεθάνει πριν δυο μήνες. Εκείνη δεν καπνίζει.
Extrakalifacilisticesprialidosius!
su-per!
Ουπς!!!
απαπα! scary!
υπέροχο…
Δεν θα πήγαινα με κάποιον , που θα μου έλεγε … ο,τιδήποτε άλλο .
Η αδεξιότητα – πράξης και λόγου – έχει απομείνει (όπου έχει απομείνει) σαν η μοναδική απόδειξη της Αθωότητας και του Γνήσιου .
———————————————
Όσο για τα … κόλπα με τα τσιγάρα (από την μεριά της γυναίκας , μιλάω) … α-λ-ά-θ-η-τ-α …. Σχεδόν πάντα πετυχαίνουν … Έχει την … “μαγεία” του το κάπνισμα , φαίνεται …
Επιτέλους φίλτατε… μέχρι και τα σχόλια μου άρεσαν…
Πολυκαλοκειμενάκιους
Μη με κοιτάς, εγώ είμαι με τον μαλάκα…
Ψημένη ήταν η γκόμενα τελικά…
το ‘χεις.
do a dear a female dear
re a drop of golden sun
me a name i call myself?
ps/ prosoxi stin eskemmeni grafi toy elafiou os agapimenou (mou)
ta kerata toy exairountai tis parousis afigisis . . .
έλα ρε μλκ,
με συγκίνησες…
οφού ου….
απορώ πως δεν πετάχτηκε ο περιπτεράς στην μεταξύ τους συζήτηση, με καμιά θανατηφόρα ατάκα.. μάλλον τον έφαγες τον ρόλο του. κυκλώματα…
(πανέμορφο)
τυχερός ο τύπος ,καμμένη η γκόμενα να μια ερωτική ιστορία που προκαλεί να την διαβασεις..
Άμα έχει λέγειν ο άντρας … είναι αλλιώς
ΥΓ. Μάλλον έφτεγαν οι δύο μήνες πάντως και όχι η λέξη
ωραία ιστορία man.
αυτη η ατακα ειναι απο το θριλερ με αυτη τη μερι ποπινς που ερχεται απο τους ουρανους ε? spooky
Εγω μια φορα ειχα φαει τρια τριγωνα Πανοραματος και μετα πηγα και εκανα εμετο με φτερο κορμορανου γιατι το ειχα δει οτι το συνηθιζαν στα ρωμαικα οργια, σε μια ταινια με τον Καλιγουλα που εδινε το πλεημποη δωρο.
ειδα στις ειδησεις οτι τα κινητα ειναι πιο επικινδυνα απο το καπνισμα.
περισσοτερο αναγκαιοτητα ομως, παρα γοητεια οπως το καπνισμα.
για εξαρτηση ουτε λογος.
οποτε η ιστορια αυτη με τα κινητα πως θα διαμορφωνοταν?
ο καλιγουλας επαιζε στον εθνικο πειραιως καποια εποχη ή κανω λαθος?
Το καπνισμα λενε ειναι αργος θανατος, αλλα κι εγω που καπνιζω να σας πω την αληθεια, δε βιαζομαι να πεθανω
(Κλεμμενη ατακα)
απορω που δεν εχει πει κανεις ακομα το αστειο με τον περιπτερα που βγαινει με τον κωλο
Fight back, τον μπερδευεις με τον Βολτυρακη.
..βγαινει με “ΤΟΝ κωλο”
τη μαγκυ χαραλαμπιδου
απορω που βρισκει τοσα λεφτα.
τοσο χρημα αφηνει η εφημεριδα και το σνικερς?
Μια φορα περιμενα το λεωφορειο και περασε ενας φορτηγατζης και μου φωναξε “Να πεθαινα στην κωλαρα σου κοπελαρα μου”.
Η αληθεια ειναι οτι ο κωλος μου ειναι τοσο μεγαλος και τοσο καμαρωτος που εχω εγκαταστησει κεραια κινητης τηλεφωνιας.
Πολύ ωραίο κείμενο !
Δεν έχει καιρό που σε ανακάλυψα στο μπλοκ “μαλακας” , σήμερα βρηκα χρόνο να ρίξω μια ματιά και σε αυτό το μπλοκ σου , έχω 2 ωρίτσες να “σκοτώσω” στη δουλεία και θα κάτσω να σε διαβάσω λίγο , όσα προλάβω
καλημέρα
Καμια φορα η ζωη ξεπερναει τη φαντασια!
Και τοτε δεν σε πιστευει κανεις τους
(καμια φορα).
πολυ ωραια ιστορια..αυτοβιογραφικη ειναι?
και γω που νόμιζα ότι θα γράφεις μόνο μαλακίες από τότε που έφυγες από κοντά μου… εξαίρετο κείμενο παλιορεμάλι
Φοβερό κέιμενο. Μέσα στην τρέλα των μεγαλουπόλεων όλα είναι δυνατά
Οσκαρ σεναριου Πασκαλ
Οσκαρ σκηνοθεσίας Πασκαλ
Οσκαρ Α Ανδρικού Καπνιστής
Οσκαρ Α Γυναικείου Η Πλάκα κάνω γκομενα
Οσκαρ Β Ανδρικού Ο νεκρός γκόμενος
Οσκαρ Β γυναικείου Η περιπτερου (την ξέρω)
Οσκαρ του κώλου Misirlou Oubliez
με τρόμαξε το τέλος.
εχω ανατριχιασει ρε!
φανταστικό!!!!
Μου αρέσει που κράτησε χαρακτήρα 3 τετράγωνα δεν είπε κουβέντα για τον εαυτό του , πέρα από τη μαγική λέξη της στιγμιαίας ευτυχίας και την άλλη μέρα μας τα εξομολογήθηκε όλα
…όποιος νύχτες (απόγευμα είναι) περπατεί, τέτοια blog πατεί… (με την καλη έννοια…)
η εκδίκηση των αμήχανων ανδρών (εμου συμπεριλαμβανομένου…)
SAVE ARGYRHS orneo kleisourato!
Αργύρης; λάστ γίαρ…
Γειά σου Πασκαλάκο, να περνάς καλά…
έτσι, οι άντρες είστε αργόστροφοι, θέλετε 3 τετράγωνα για να πείτε κάτι μέσα σε 10 μέτρα
Δηλαδή έκτος από την ξεπέτα κληρονόμησε και τα τσιγάρα του για 2 μηνάκια ο δικός σου…
Καλό πάσχα και καλή ανάσταση με υγεία και αγάπη:)
Το πάσχα δεν γιορτάζεις; Pascal, χρόνια πολλά!
Φανταστικό!
Εύχομαι από καρδιάς, η Ανάσταση του Θεανθρώπου, να φέρει υγεία για σένα και αυτούς που αγαπάς!
Αν λαθεύω, πες:
Γιορτή στο όνομα και στο επίθετο κοντά-κοντά, ε;
Χαρές, ομορφονιέ.
Κι ωραία Χρόνια.
Μ’ ερωτικές γραφές κι ακόμα καλύτερες πραγματικότητες.
Καλημέρα…
Χρόνια Πολλά και Καλά…
Σου εύχομαι τα καλύτερα στη ζωή σου…
Και του Χρόνου…
Να μας χαίρονται αυτοί που μας αγαπάνε…
Ontos Σουπερκαλιφρατζιλίστικεξπιάλιντόσιους!
PEs mou oti exei kai synexeia (no2).
Kai meta sou lene oti gia na antyposiaseis mia gynaika thelei kopo kai mplampla.
More kala lene. Avisos i psixi tis gynaikos.
Kalo Vrady.
Polu omorfo kai eurimatiko…

Eksisou monadika kai ola ta sxolia
keep Writing…
το κειμενο σου διαβασα,
και μου ‘ρθε μεγα ζαλη,
παρατησα το διαβασμα,
κι αρχισα πεντοζαλη…
φ α ν τ α σ τ ι κ ο ! ! ! ! ! !
kane me administrator. tha sou paro pio polla hits re
Ο μεν νους πρόθυμος η δε σάρξ ασθενής που λέμε..
kalo! H apoluti leksi
συνεχίζεις να είσαι άπαιχτος george..
Σιγά μην απαντήσω σε 56 σχόλια!
(εσείς καλά κάνατε και τα κάνατε πάντως. thanks)
Χαίρομαι που σε ξαναβρίσκω. Πηρα την Καθημερινή, ανοίγω το GK, Γιώργος Πασχαλίδης λέει κι άντε να ξέρω ότι είσαι ο παλιός καλός pascal. Οτι είσαι κι ο malakas, τώρα το πήρα χαμπάρι..
…είμαι ο νεκρός γκόμενος…
Τελικά η γκόμενα έρχεται σ’ εμένα αφού την σκότωσες, όταν σου παραδέχτηκε ότι πράγματι είμαι πεθαμένος.

Γι’ αυτό είσαι ωραίος.
Που γυρνάς πάντα τη γκόμενα που πηδάς στον πρώην της.
Ολοι ανήκουμε στις/στους πρώην μας.
Απλά γινόμαστε -που και που- σεξουαλικοί μετανάστες…
Να σαι καλά!
Δεν παλεύεσαι με τίποτα….
Πάντα τέτοια.
Καλά, πώς μου ξέφυγε αυτό ΤΟ ΣΟΥΠΕΡκείμενο;
Ευχαριστώ Πασκάλ