Κάψτε ταααααααα
-Πω, πω. Κοίτα, τα καίνε. Άνοιξε λίγο τη φωνή μωρέ ν’ ακούμε!
-Καλά τους κάνουνε τους κερατάδες. Μπας και βάλουν μυαλό.
-Θυμάσαι τότε που κι’ εμείς…
-Θυμάμαι, πως δεν θυμάμαι. Αλλά αυτά είναι για τους πιτσιρικάδες, τους νέους ρε γυναίκα. Κοίτα, κοίτα. Χαχαχαχαχαχα…την έφαγε την πέτρα ο μπάτσος.
-Χαχαχαχαχαχαχα
-Κάψτε τα, κάψτε τααααααααααα όλααααααα
-Χαχαχαχαχαχαχαχα
-Ρε γυναίκα, τι μυρίζει:
-Τι μυρίζει;
-Κάτι καίγεται.
-Ωχ…το παστίτσιο. Πάω να δω!
-….
-Το ‘καψα, πάει, δεν τρώγεται τώρα
-Το καψες; Πάλι το καψες; Άχρηστη γαμώ το φελέκι μου γαμώ
-Αστο διάολο ρε
-(φωνάζει) Σκάσε, που θα μου βγάλεις και γλώσσα. Μαλακισμένη. Παρήγγειλε καλαμάκια. Άχρηστη γαμώ το φελέκι μου γαμώ.
- (κλαίει)
-Σώπα μωρή και δεν ακούω. Έχει Χατζηνικολάου. Κάψτε τα…κάψτε ταααααααα. Χαχαχαχαχαχαχαχαα
Τσάκω και δυο μπύρες,ε;
Έξοχε Πασκάλη.
το “χαχαχαχαχχαχαχαχαχα” στο τέλος τυχαία δεν έχει παυλίτσα μπροστά του;
Είχα μια όμορφη συζήτηση με τους γονείς μου σήμερα:
“Βασικά στα τέτοια μας εμάς έτσι πατέρα; Θα επηρεαστεί καθόλου η ζωή μας;”
“Φυσικά και όχι παιδί μου.”
και συνεχίζαμε να τρώμε το εξαιρετικά νόστιμο σπανακόρυζο που έφτιαξε η μητέρα….
@Και τρεις, και τέσσερις. Τσιγγουνιές θα κάνουμε στον αφρό;
@goas: Χαίρομαι που σας ξαναβρίσκω και μακαρόνια μίσκο
@Christos: Το διόρθωσα το παύλα. Σπανακόριζο ε; Έκτακτα, έκτακτα!
(τα πράγματα δεν αλλάζουν μόνο από έξω προς τα μέσα αλλά και από μέσα προς τα έξω)
Εμέ το σπανοκόρυζον, Χρηστάκη μου, ουδέποτεν με ηγάπει. Διότι επηρέαζε την ζωήν μου δυσαναλόγως……
Άλλη μια απόδειξη της χυδαιότητας και ρηχότητας του αθηνοκεντρικού κατεστημένου.
Άκου εκεί “καλαμάκια”…