Τα πάντα για σήμερα
-Θες;
-Θέλω
-Πότε;
-Σήμερα
-Σήμερα;
-Ναι, σήμερα.
-Δεν μπορώ σήμερα…
-Αν δεν μπορείς σήμερα, δεν θα μπορέσεις ποτέ.
-Θέλω, αλλά δεν μπορώ σήμερα.
-Δεν μπορείς ποτέ.
-Μα γιατί…
-Γιατί μόνο σήμερα μπορώ εγώ
-Μόνο σήμερα μπορείς; Αύριο;
-Ούτε αύριο, ούτε ποτέ. Εκτός από σήμερα. Όλες οι υπόλοιπές μου μέρες είναι κλεισμένες.
-Δηλαδή, τι; Έχεις σημειώσει πράγματα στην ατζέντα σου για όλη την υπόλοιπή σου ζωή;
-Όχι εγώ. Κάποιος τύπος με ένα καλά ξυμμένο μολύβι. Εγώ απλά την κουβαλάω. Είναι μεν πολύ βαριά, αλλά είναι και τόσο μεγάλη που δεν υπάρχει περίπτωση να τη χάσω.
-Μα δεν είσαι υποχρεωμένος να ακολουθείς το πρόγραμμα που σου έχει βάλει κάποιος άλλος…και, αλήθεια, πώς είσαι ελεύθερος σήμερα;
-Σήμερα είναι η μόνη μέρα που είμαι ελεύθερος…που ήμουν και θα είμαι. Και θέλω να δω εσένα σήμερα.
-Εντάξει λοιπόν. Μπορώ σήμερα.
-Στις 10 θα έρθω. Έχεις γομολάστιχα;
-Έλα. Έχω μία που σβήνει τα πάντα.
-Τα πάντα για πάντα;
-Τα πάντα για σήμερα.
μαρέσει απίστευτα ο τρόπος γραφής σου…
σχεδόν σε ζηλεύω για την αμεσότητά σου, την φαντασία σου, την δημιουργικότητά σου…
κι όχι, δεν σε γλύφω…!!!
Δεν υπαρχει δεν μπορω, υπαρχει δεν θελω…
din
@prozak: Σωπάτε καλέ τώρα…
@dsquared: Κάτι τέτοιες παπάρες λέει το χόλιγουντ και ο κοέλιο. μην τσιμπάτε
@youknowwho: φάουλ
-Θες;
-Θέλω
-Πότε;
-Αύριο
-Αύριο;
-Ναι, αύριο.
-Δεν μπορώ αύριο…
-Αν δεν μπορείς αύριο, δεν θα μπορέσεις ποτέ.
-Θέλω, αλλά δεν μπορώ αύριο.
-Δεν μπορείς ποτέ.
-Μα γιατί…
-Γιατί μόνο αύριο μπορώ εγώ.
-Μόνο αύριο μπορείς; Σήμερα;
-Ούτε σήμερα, ούτε χτες. Εκτός από αύριο. Όλες οι υπόλοιπές μου μέρες ήταν κλεισμένες.
-Δηλαδή, τι; Έίχες σημειώσει πράγματα στην ατζέντα σου για όλη την προηγούμενη σου ζωή μέχρι αύριο;
-Όχι εγώ. Κάποιος τύπος με ένα καλά ξυμμένο μολύβι. Εγώ απλά την κουβαλάω. Είναι μεν πολύ βαριά, αλλά είναι και τόσο μεγάλη που δεν υπάρχει περίπτωση να τη χάσω.
-Μα δεν είσαι υποχρεωμένος να ακολουθείς το πρόγραμμα που σου έχει βάλει κάποιος άλλος…και, αλήθεια, πώς είσαι ελεύθερος από αύριο;
-Σήμερα είναι η μόνη μέρα που ήμουν ελεύθερος…που ήμουν και θα είμαι. Θα έρθει με την γομολάσιχα που σβήνει τα πάντα από παντού στις 10. Από αύριο θα μαι ελεύθερος.Έλα.
-Εντάξει λοιπόν. Μπορώ αύριο.
-Στις 10 θα έρθω. Έχεις μολύβι;
-Έλα. Έχω ένα που γράφει παντού.
-Παντού για πάντα;
-Παντού για πάντα στα αρχίδια μας.
Πολύ καλησπέρα.
Με μεγάλη μου χαρά σε ξαναβρήκα.
ΥΓ. Συγνώμη για την ασέλγεια στο κείμενο σου.
Που θα μπορούσε να λάβει χώρα ο παραπάνω διάλογος;
Τι μουσική ακούνε οι συμμετέχοντες σε αυτόν;
Που ζουν;
Τι πιστεύουν για την θρησκεία;
Τι ψηφίζουν;
Μπορεί να είναι ο συμφοιτητής μου;
Μπορεί να είναι η ηλικιωμένη με τα ψώνια;
Μπορεί να είναι το μαλακισμένο που δεν σηκώνεται για να κάτσει η προαναφερθείσα;
Υ.Γ. Μην απαντάς σε καμία ερώτηση. Είμαι κουρασμένος και δεν ξέρω τι γράφω. Μου άρεσε ο διάλογος.
Για κάποιον που πιστεύει, ότι το κλείσιμο σε ένα κείμενο είναι ίσως σημαντικότερο και από το ίδιο το κείμενο, ω ναι, that was nice…
@silver surfer: Μα τι λέτε, μ’ αρέσει όταν κάνετε τέτοιες ταρζανιές.
@Christos: Πάντα ξεκούραστος εύχομαι
@urban poetic: Σπέρες
Χεσμενο το εχω το hollywood και τον Κωελιο… ο μπαμπας μου τα ελεγε…
din