Σωματικά υγρά αντί αντηλιακού

Κάποια στιγμή, δεν μπορεί, λυγίζεις. Όσο δυνατός κι’ αν είσαι, όσο τσαμπουκαλεμένος, αποφασισμένος και δεν ξέρω-γω-τι-άλλο, λυγίζεις ρε μαλάκα. Δεν γίνεται άλλο. Δηλαδή, σου ρχεται, σου τρίβεται, σε κοιτάζει λάγνα, τη βλέπεις και καταλαβαίνεις ότι είναι έτοιμη να σου υποταχθεί, έτοιμη να την μασήσεις και να τη χωνέψεις και μετά να τουρλώσεις τον κώλο σου προς τον ουρανό και να την χέσεις και να εκτοξευθεί –ωσάν η πρώτη διαστημική κουράδα- στο Άλφα του Κενταύρου και να ανοίξει εκεί μπουτίκ για παχουλές. Ή πρακτορείο έξυπνων μοντέλων με έφεση στα γαλλικά. Ή και τίποτα να μην ανοίξει, δεν έχει σημασία. Και λυγίζεις, δεν λυγίζεις; όχι πες μου.

Και είναι και το άλλο. Ξέρεις ότι αν δεν λυγίσεις εσύ, θα λυγίσει κάποιος άλλος. Κάποιος άλλος θα βάλει το δάχτυλό του στο βάζο με το μέλι, κάποιος άλλος θα ξεβουλώσει τον νεροχύτη της, κάποιος άλλος θα φακελώσει το όλο το είναι της και θα το κλασσάρει στο πιο ψηλό ράφι της πιο ψηλής βιβλιοθήκης του πιο ψηλού κόσμου του πιο ψηλού σύμπαντος και στον αιώνα των αιώνων αμήν. Κάποιος άλλος θα το κάνει ρε. Άρα, γιατί να μην το κάνεις εσύ;

Κι’ έτσι. Κάποια στιγμή. Λυγίζεις. Δεν μπορείς. Κτηνοβατείς.

Ε, ναι, είναι κατσίκα. Πας με κατσίκα. Και τι έγινε;
Σημασία έχει ότι.Κάποια στιγμή, δεν μπορεί, λυγίζεις. Δεν λυγίζεις; Όχι πες μου. Α, μπράβο. ΛΥΓΙΖΕΙΣ. Και μπε, μπεεεεεεεεεεε, μπεεεεεεεεεεεεε ξεσκίζεστε στα λιβάδια με τις παπαρούνες και ακούγεστε μέχρι τη δευτέρα απουσία, μπεεεεεεεεεεεεε μπεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε.

Ε, ΜΕΤΑ, ΔΕΝ Θ’ ΑΝΑΨΕΙΣ ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ;