Στο μπαλκόνι
«Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εσένα», του είπε κοιτάζοντάς τον επίμονα. «Μπορώ όμως να φανταστώ εσένα χωρίς τη ζωή μου».
«Δεν καταλαβαίνω…», μουρμούρισε εκείνος.
«Το ξέρω», είπε, «δεν περίμενα ότι θα καταλάβεις»
«Όχι…αυτό που είπες το καταλαβαίνω. Για κοίτα εκεί», είπε και της έδειξε κάτω στο πεζοδρόμιο, έναν τύπο να κρατάει μια σακούλα από το σούπερ μάρκετ και να πηγαίνει πέρα δώθε. «Αυτόν εκεί δεν καταλαβαίνω».
«Θα προσπαθεί να θυμηθεί τι ξέχασε να αγοράσει…», υπέθεσε εκείνη.
«Όχι, όχι. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί έχει αγοράσει τόσες ταμπλέτες για τα κουνούπια. Κοίτα, η σακούλα του είναι γεμάτη ταμπλέτες για τα κουνούπια»
«Πόσα μικρά τσιμπήματα ν’ αντέξει κανείς…», είπε εκείνη.
«…από το ίδιο κουνούπι», συμπλήρωσε αυτός.
She can’t take the hint -can she?
guess not…